فاشیسم مدرن

در وبلاگ شهلا صفایی گشت می‌زدم که ویدیوی تدایکس او را دیدم؛ با عنوان فاشیسم مدرن

 

نکاتی که یادداشت کردم این بود:

شبکه اجتماعی انسانی که جیم ران تعریف کرده و شبکه اجتماعی دیجیتال تاثیر مشابهی دارند.

 

ما در هر دو شبکه اجتماعی، متوسط محتوای پنج نفری را مصرف می‌کنیم که بیشترین تعامل را با آن ها داریم.

 

اما در شبکه‌های اجتماعی دیجیتال این قضیه کمی متفاوت‌تر است.

 

ما فرض را بر این گذاشته ایم که علی را فالو می‌کنیم اما محتوایی که علی به اشتراک می‌گذارد را دنبال کرده و مصرف می‌کنیم.

 

ما حتما چیزهایی را لایک می‌کنیم و کسانی را فالو می‌کنیم. در نتیجه الگوریتم شبکه های اجتماعی آن نوع محتوا را برای نمایش دادن به ما در الویت قرار می‌دهند.

 

همه‌ی این محتواها از یک نقطه‌ی مرکزی منتشر و پخش می شوند و ما معمولا تفکر انتقادی یا تفکر استدلالی نمی‌کنیم و دقیقا نمی‌دانیم که از کجا آمده‌اند و چرا برای ما نمایش داده می‌شوند.

 

وضع بدتر از این هم می‌شود.

 

ما به اطلاعاتی دست پیدا می کنیم که کاملا سطحی است.

 

این سطحی بودن را از انتشار بی رویه مطالب می توان فهمید.

 

در هر ثانیه میلیون ها توییت منتشر می‌شود و فیلم‌ها و عکس‌های زیادی آپلود می‌شوند.

همه این ها برابر است با صد فیلم برتر هالیوود؛ آن هم فقط برای مصرف یک روز ما

یا برابرند با چندین کتاب ۴۰۰ صفحه‌ای

 

ما کاملا سطحی برخورد کنیم و اصلا به عمق پی‌نمی‌بریم.

 

ما آدم‌ها همان ربات‌های آینده هستیم که کاملا شبیه هم هستیم.

 

در یک ساعتی از روز، کارمان را شروع می کنیم و با اطلاعات سطحی که داریم و همه شبیه هم هستیم، زندگی می‌کنیم.

 

کنترل این اطلاعات و دیتاها از همان نقطه مرکزی خواهد بود که ما نمی‌دانیم کیست و چیست و چرا باید این چنین باشد.

ما فقط مصرف می‌کنیم.

 

درباره کسانی که دنبال می‌کنیم.

 

درباره چیزهایی که مطالعه می‌کنیم.

 

لازم است کمی فکر کنیم.

 

ببینیم به کدام سو در حرکت هستیم؟

 

و آیا این همان چیزی است که ما می‌خواهیم؟

 

امیدوار بودن به آینده با جواب دادن به این پرسش‌ها خوشایندتر خواهد بود.

افکار خود را به اشتراک گذارید